وضعیت آب و هوایی خشک تا نیمه خشک ایران، کشاورزان را به اجرا و استفاده از سیستم های آبیاری تحت فشار سوق داده است. لیکن دقت در طراحی، اجرا و بهره برداری، عوامل مهمی در بهبود عملکرد این سیستم ها می باشند. هدف از این پژوهش، بررسی راندمان توزیع یکنواختی و پاشش در سیستم های آبیاری بارانی کلاسیک ثابت با آبپاش متحرک اجرا شده در دشت فراهان در استان مرکزی می باشد. برای این منظور 3 سیستم آبیاری در دشت فراهان مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که معیارهای یکنواختی در تمامی سیستم ها، بجز مزرعه AM دارای مقادیر نامطلوب و غیر قابل قبولی بوده و پایین تر از حد مجاز می باشند، در این مزارع، مقادیر میانگین معیارهای CUt، DUt به ترتیب: 72.93 و 58.67 درصد و در کل سیستم این مزارع، مقادیر میانگین معیار های CUs، DUs به ترتیب: 68 و 52.87 درصد می باشند. مقدار راندمان پاشش برای هر سه سیستم بیشتر از 90 درصد شد که نشانگر زمان مناسب و شرایط جوی آرام می باشد. نتایج نشان داد برای هر منطقه با توجه به شرایط موجود طراحی انجام گیرد. همچنین کاهش فواصل آبیاری، نحوه بهره برداری سرویس و نگهداری سیستم و انتخاب زمان مناسب آبیاری باعث افزایش ضریب یکنواختی و راندمان پاشش می گردد.